Aruba wordt voor ons maar een korte stop.
Er dient zich een mooi weervenster aan om de beruchte Cabo de la Vela te ronden en dat willen we zeker niet laten schieten. Maar eerst… nog wat klusjes.
Watermaker drama’s (alweer)
De watermaker doet lastig en na wat speurwerk ontdekt JM dat de elektriciteitskabel van de lage-drukpomp volledig is gecorrodeerd. Op naar Oranjestad dus, te voet in de gloeiende warmte, op zoek naar een nieuwe kabel.
Na vijf winkels en een reeks doorverwijzingen vinden we eindelijk wat we nodig hebben. De kabel is pijnlijk duur, maar we hebben weinig keuze.
Terug aan boord gaat het circus van de gastenkajuit weer open: beddengoed, matras en lattenbodem aan de kant, wij in acrobatische poses om de nieuwe kabel door de boot te trekken tot in de machinekamer. Maar… het lukt! We kunnen weer water maken.
Vrienden, pizza en een onverwacht feestje
Aruba betekent ook een blij weerzien met Ohana. De beste plek daarvoor? Happy hour op het strand, gevolgd door een uitgebreide pizza-avond.
We trekken zelfs nog eens de stad in met Thierry en Nathalie van Ornella. Een jeugdheld van JM, Ben Liebrand, ooit DJ bij Radio Veronica, draait in een bar. Dat laten we niet aan ons voorbijgaan.
’s Avonds laat gaan we op pad en belanden we in een sjieke, piepkleine cocktailbar die eigenlijk volledig gereserveerd is. Gelukkig kunnen we nog bijschuiven op een plekje aan de toog.
De set begint pas om 23 uur… oeps, dat is ver voorbij “sailors midnight”, hetgeen normaal rond 21 uur valt. Maar goed: een paar cocktails later genieten we van een verrassend mooie, intieme DJ-set vol muziek uit onze jeugd.
Nog één duikje dan
De volgende ochtend staat er nog één ding op ons lijstje. We kunnen Aruba toch niet verlaten zonder ons hoofd even onder water te steken?
JM vindt een afgelegen duikplek, we varen erheen met 2 dinghy’s en onze duikvrienden. We zijn allebei verbaasd over het intacte koraal en de overvloed aan vis. Dat soort gezonde riffen hebben we al een tijd niet meer gezien.
Tijd om verder te gaan
Het weervenster blijft perfect, dus met een laatste Ricard en gin-tonic nemen we, voor de zesde keer ondertussen, afscheid van onze vrienden van Ornella. We volgen elk onze eigen koers maar regelmatig kruisen onze paden voor een duik, een drankje of gewoon goed gezelschap. Altijd fijn om hen weer te zien, en we kijken al uit naar de volgende keer.
Bye Aruba!
