Tijd om verder te trekken
Wie had kunnen voorspellen dat we hier zo lang zouden blijven plakken? Curaçao voelt als een tweede thuis, maar het wordt stilaan tijd om nieuwe oorden op te zoeken.
Maar voordat het zover is, staan er nog heel wat bootklusjes op onze lijst. De watermaker heeft een nieuw membraan nodig, een hele klus vol improvisatie en tegenslag. Gelukkig vinden we op het eiland de juiste dichtingsringen en kunnen we de job uiteindelijk afronden. We kunnen weer douchen!
Ook in de mast duikt een probleem op: de antennekabel van de VHF en AIS is afgebroken en in de mast gevallen. Een vervelende klus. Eerst moet de antenne eruit via een klein gat aan de onderkant van de mast waar alle mastkabels samenkomen, voor we de boel kunnen herstellen. We slagen erin om de kabel zonder problemen uit de mast te trekken en JM fixt de connectie met de nodige creativiteit. Maar hoe krijgen we die kabel terug omhoog?
De gidslijntjes in de mast om nieuwe touwen of kabels omhoog trekken, blijken niet meer tot boven te lopen. Gelukkig heeft Sven van SY Great Dane een speciale tool aan boord, een soort haspel met een stijve draad die je van boven naar beneden door de mast kunt afrollen. JM zit boven in de mast en laat de stijve draad zakken, ik zit beneden aan het gat in de mast en probeer de draad naar buiten te vissen met een omgeplooide metalen kapstok. Na een paar pogingen lukt het me, we bevestigen de gerepareerde antennekabel en trekken alles weer omhoog. Voor alle zekerheid trekken we meteen ook een nieuw gidslijntje door de mast, om toekomstige problemen wat eenvoudiger op te lossen. Dit klinkt nu allemaal heel simpel maar JM gaat wel acht keer de mast in en uit voordat alles opnieuw aangesloten is.
De volgende dag assisteert Roy bij een duikklus. De propellers moeten eraf om de speling ten opzichte van de saildrive op te lossen. Na een uur duikwerk voor de mannen en een uur gereedschap aanreiken voor mij, is ook deze klus weer geklaard.
Ik stort me intussen op een mega boodschappenlijst om alle voorraden aan boord aan te vullen en probeer daarna de uitdagende puzzel op te lossen: hoe geef ik al dat eten een plekje aan boord?
Tussendoor belonen we onszelf met een paar afscheidsduiken op onze favoriete plekjes. We nemen de Ornella en Great Dane mee op sleeptouw en genieten samen van het warme water, de visrijke riffen en erg aangename duiken.
En dan is het echt tijd voor ons afscheidsfeestje. We nodigen onze eilandvrienden uit voor een gezellige avond bij Kanti Awa, nog één laatste drankje, babbeltje en dikke afscheidsknuffel. Het wordt een heerlijke avond, we met een voldaan gevoel afscheid van Curaçao.
Onze aller-allerlaatste avond reserveren we voor Roy, onze steun en toeverlaat op het eiland, fantastische duikbuddy en vriend voor het leven. We doen nog één laatste “Mambo Beachke” met sushi en mojito’s, voor we het anker ophalen, de zeilen hijsen en het Spaanse Water langzaam zien verdwijnen aan de horizon.
Samen met de Ornella zeilen we richting Aruba, maar niet zonder eerst nog een snorkelstop bij de Blue Room, een gezellige apéro bij hun aan boord en een nachtje in Santa Cruz.
Op naar nieuwe avonturen!
Weer veel werk geweest.Gelukkig dat jullie zo handig zijn. Veel plezier op de volgende tocht