Welkom aan boord

Positie: Port Leucate

We staan ’s morgens vroeg op, maken de gastenkajuiten in orde, gaan naar de bakker en wachten tot onze eerste gasten arriveren in de haven.

Het is altijd onze bedoeling geweest om gasten aan boord te nemen. We zijn zelfs helemaal coronaproof. Je komt in je eigen bubbel aan boord (max 4 pers). Op deze manier heb je geen mix met andere gasten aan boord. Ideaal dus in deze rare tijden en dus hoeft er ook geen rekening gehouden te worden met de wensen van andere gasten.

Bart en zijn dochter, Fien hadden eerder pech met geannuleerde reizen en wel zin in vakantie. Ze zijn niet vies van een beetje avontuur, dat hebben we zelf ondervonden op eerdere reizen die we samen hebben gedaan. Dus wees welkom aan boord!

Ze brengen buiten een goede sfeer helaas ook de tramontane mee…de eerste 2 dagen staat er een forse tramontane wind en kunnen we niet de zee op. Maar het is een mooie streek en we verkennen de normale toeristische plekjes, het fort van Salses is supermooi maar helaas gesloten. We rijden door naar het mooie schilderachtige stadje Collioure, zeer de moeite waard om rond te dwalen in de kleine steegjes maar het blijft erg vreemd aanvoelen om rond te lopen met een mondmasker op.

De dag erna is de wind gekalmeerd, we varen de zee op en zeilen richting Cap Béar. Vandaag kunnen we genieten van een rustig zeiltochtje. We verkennen de baai (baie de Paulile) en besluiten te ankeren langs nog een paar andere jachten. Het is nog vroeg in de avond, té vroeg voor een aperitief dus we organiseren een eerste checkduik met onze gasten. Uitrustingen klaarmaken, alles in de dinghy leggen,…. Het is nog een beetje zoeken maar hier krijgen we ongetwijfeld routine in. Onderwater verkennen we het rots relief van de baai, controleren gewicht en materiaal.

Klaar voor meer!

We blijven nog een dagje in de baai liggen en apen de lokale duikscholen na. Als ze weg zijn, duiken we daar waar ze hun duikers een uur ervoor dropten.

Tijd voor onze duikflessen te vullen, de compressor aan boord zorgt daar op een uurtje tijd voor maar die kan niet draaien op onze leefaccu’s, daarvoor moet de generator extra elektriciteit leveren. Maar die heeft er vandaag duidelijk geen zin in. We besluiten naar Banyuls te varen, die haven is om de hoek en daar zijn lokale duikcentra om onze duikflessen te vullen. We moeten overnachten aan een boei buiten de haven aangezien er wordt gewerkt in de jachthaven. Ok geen probleem we komen eraan.

Als we erheen varen krijg ik al een slecht gevoel, er ligt niemand aan de andere boeien die voorzien zijn voor zeiljachten….en we komen er heel snel achter waarom dat zo is, de deining die er staat doet onze boot nogal rollen.

Maar goed we gaan zorgen voor extra lucht en ondertussen wandel ik naar het dichtstbijzijnde (2km heen en 2km terug…) benzinestation voor de dinghy.

Als ik terug ben is het al donker aan het worden en zitten Jean-Marc, Bart en Fien aan  de aperitief. Proeven van de Banyuls wijn is hier blijkbaar een must! Bart was daarvan op de hoogte en hij kan niet met lege handen naar huis. Op zoek naar een restaurant komen we langs de baai en zien de mast van onze boot hevig heen en weer rollen. Die deining was dus geen inbeelding. Dit ziet er erg zwaar uit.

En dat is het ook, het wordt een nacht heen en weer rollen in bed. Uiteindelijk leggen we ons dwars in bed en kunnen we toch een beetje slapen.

De volgende ochtend ben ik nog erg moe, maar onze gasten hebben super geslapen! Daar zat de Banyuls wijn voor iets tussen,als je het mij vraagt.

Nieuwe dag en dus nieuwe duikplaatsen zoeken. Jean-Marc heeft een goede tip gekregen van het lokale duikcentrum. We bekijken het op de kaart, het lijkt wel te doen maar ondertussen is er weer wind opgestoken en we varen met redelijk hoge golven richting duikplaats. Het blijkt gelukkig diep genoeg te zijn en we leggen ons vast aan de “duikboei”. We beslissen dat er altijd iemand aan boord blijft. Ik spring een half uur later met onze gasten van het duikplatform en ga op verkenning in de baai van Cap Abeille. Onderwater is een heel mooi relief te zien van grote rotsen, er hangen scholen vis boven de rots en in de verte zie ik de grote tandbaarzen al nieuwsgierig naar ons kijken! Een jagende snapper gaat achter de school vissen aan. Als we terugkeren zien we zelfs een kleine school barracuda’s.

Yes dit is het.

We duiken 45 minuten en tellen verschillende grote tandbaarzen. Ze zijn supernieuwsgierig en we hebben dus tijd genoeg om ze goed te bestuderen. Jean-Marc springt in het water als wij terug boven zijn.

Er wordt weer veel meer wind voorspeld voor de komende dagen dus we varen terug naar Port Leucate. Daar aangekomen is het aperitief tijd met….wat dacht je? Een Banyuls wijntje natuurlijk.

2 Responses

  1. Hoi hoi! Wat een eer, de eerste reactie is van Temanu’a! Jullie gaan een fantastisch avontuur en levensstijl tegemoet. Geniet van elk moment, zelfs de angstige, slechtere momenten ga je appreciëren. Wij keren stilletjesaan terug en wie weet kruisen onze zeilroutes ergens op de Atlantische oceaan. Hou je vast voor een bezoekje van ons aan boord in een warm oord !
    xxx

  2. Ik hoop dat we elkaar nog ergens mogen ontmoeten….weet in ieder geval dat jullie altijd welkom zijn aan boord! xxx